Aba Ginoong Reyna (Salve Regina)

Ang Salve Regina — kilala sa Filipino bilang «Aba Ginoong Reyna» o «Aba, Reyna ng Awa» — ay isa sa apat na Marian antiphons ng Roman Breviary at ang pinakaminamahal na maikling Marian na panalangin sa Katolikong mundong nagsasalita ng Filipino. Ipinapalagay sa tradisyon kay Blessed Hermann the Lame ng Reichenau (1013-1054), isang Benedictine monk ng monasteryo ng Reichenau sa timog Alemanya, na nagdusa sa matinding pisikal na kapansanan mula sa kapanganakan at, hindi makalakad, mahirap magsalita, at bahagyang bingi, ngunit kinilala ng mga monks sa kanyang pambihirang mga regalo sa katalinuhan: sumulat siya ng mga papel sa astronomy, music theory, at mathematics, kumponer ng mga liturgical hymns, at, ayon sa tradisyon ng ika-11 siglo, kinompose niya ang Salve Regina malapit sa katapusan ng kanyang buhay. Ang lambing ng panalangin — tinutukoy si Maria bilang «aming buhay, kasarapan, at pag-asa» — at ang tapat na pagkilala sa pagdurusa ng tao («umiiyak at nananaghoy sa lambak ng luha») ay sumasalamin sa karanasan ng isang taong nakakilala sa buhay ng pambihirang pisikal na limitasyon. Ang Salve Regina ay pumasok sa universal na Katolikong paggamit sa pamamagitan ng Cistercian Order noong ika-12 siglo at pinagtibay bilang antiphon ng pagsasara ng Compline. Sa Pilipinas, ang Aba Ginoong Reyna ay isa sa mga unang panalanging natutunan ng mga bata sa pamilya, idinadasal bago matulog sa gabi, sa mga Marian na peregrinasyon (Antipolo, Manaoag, Naga, Piat), at bilang pagsasara ng anumang Marian na nobena. Angkop para sa: katapusan ng bawat Banal na Rosaryo; pamilyang gabing panalangin; sa tabi ng malubhang may sakit o naghihingalo; sa Marian na buwan ng Mayo at Oktubre; sa pagtatapos ng anumang Marian na nobena; at bilang panalanging «kanlungan» ng Katolikong Filipinong puso sa mga sandali ng kalungkutan.