Psalm 23 (Pan jest moim pasterzem)

Psalm 23 — «Pan jest moim pasterzem, niczego mi nie braknie» — jest jednym z najukochańszych psalmów Pisma Świętego, przypisywanym królowi Dawidowi. Jego centralny obraz — Pana, który pasie swój lud jak pasterz pasie owce, prowadząc je na zielone pastwiska, do spokojnych wód, i chroniąc je «nawet gdy idą doliną ciemną» — uchwytuje jeden z najgłębszych obrazów teologii biblijnej. Sam Chrystus zastosował do siebie obraz Dobrego Pasterza (J 10,11). Psalm jest tradycyjnie odmawiany w chwilach żałoby (katolickie pogrzeby prawie zawsze go zawierają), w trudnościach lub strachu (przejście «doliny ciemnej»), na łożu śmierci, i jako codzienne wyznanie ufności.