Biblioteka modlitw

Koronka do Bożego Miłosierdzia została dana przez Jezusa świętej Marii Faustynie Kowalskiej, polskiej zakonnicy, w serii objawień między 1931 a 1938 rokiem, zapisanych w jej Dzienniczku: Miłosierdzie Boże w mojej duszy. Koronka jest potężną modlitwą wstawienniczą ofiarowaną za nawrócenie grzeszników, pocieszenie umierających i miłosierdzie Boże dla całego świata. Jezus powiedział Faustynie, że kto odmówi tę koronkę, otrzyma «wielkie miłosierdzie w godzinie śmierci» — i że szczególnie raduje się tą modlitwą odmawianą o godzinie 15:00, Godzinie Miłosierdzia (godzinie Jego śmierci na Kalwarii). Koronka jest odmawiana na zwykłym różańcu, co czyni ją dostępną każdemu, kto ma różaniec, i zajmuje około dziesięciu minut. Nabożeństwo do Bożego Miłosierdzia było stłumione przez wiele lat, ale papież święty Jan Paweł II — sam Polak i rodak świętej Faustyny — kanonizował ją 30 kwietnia 2000 roku i ustanowił Święto Bożego Miłosierdzia (druga niedziela wielkanocna) jako święto dla całego Kościoła powszechnego. Koronka do Bożego Miłosierdzia stała się jedną z najczęściej odmawianych form pobożności we współczesnym Kościele, szczególnie cenioną przez kapelanów szpitalnych, wolontariuszy hospicjów i tych, którzy modlą się o nawrócenie bliskich. To codzienna modlitwa w Narodowym Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Stockbridge w Massachusetts i w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach w Krakowie — miejscu, gdzie Faustyna żyła, umarła i obecnie spoczywa.

Święta Faustyna Kowalska