Biblioteka modlitw

Różaniec Święty jest centralnym nabożeństwem maryjnym Kościoła katolickiego — modlitwą kontemplacyjną, w której wierzący rozważa wielkie tajemnice życia, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa, odmawiając powtarzające się dziesiątki Zdrowaś Maryjo. Różaniec w obecnym kształcie nabrał formy na przestrzeni wieków; tradycja głosi, że Najświętsza Maryja Panna dała Różaniec świętemu Dominikowi w 1208 roku jako duchową broń przeciwko herezji albigensów, a struktura piętnastu tajemnic została skodyfikowana przez papieża świętego Piusa V w 1569 roku. W 2002 roku papież święty Jan Paweł II dodał Tajemnice Światła w swoim liście apostolskim Rosarium Virginis Mariae, doprowadzając całość do dwudziestu tajemnic zgrupowanych w czterech zestawach. Każda dziesiątka jest medytacją: gdy palce poruszają się po koralikach, a usta wymawiają Zdrowaś Maryjo, umysł zatrzymuje się na chwili z Ewangelii — Zwiastowanie, Ukrzyżowanie, Zmartwychwstanie, Przemienienie. Różaniec nie jest pustym powtarzaniem (Mt 6,7), ale szkołą kontemplacji, pozwalającą rytmowi modlitw uwolnić umysł do refleksji nad tajemnicami zbawienia. Papieże, od Leona XIII (którego jedenaście encyklik o Różańcu pozostaje magisterialnymi punktami odniesienia) do Franciszka, wzywali wiernych do codziennej modlitwy Różańcem. To modlitwa ofiarowana w Lourdes, Fatimie i niezliczonych innych objawieniach maryjnych, oraz modlitwa najczęściej odmawiana przez katolickie rodziny zgromadzone przy łóżku chorego lub przy grobie.

Matka Boża Różańcowa